У нядзелю, 22 студзеня 2017 года, Падсвільская гарпасялковая бібліятэка ў чарговы раз сабрала прыхільнікаў роднай мовы, аматараў беларускай літаратуры ва ўтульнай чытальнай зале. У мястэчку літаратурнае жыццё віруе – з’яўляюцца новыя імёны, нараджаюцца новыя творы, выдаюцца новыя кнігі.

Французскі пісьменнік Антуан дэ Сэнт-Экзюперы мудра заўважыў: «Самая большая роскошь – это роскошь человеческого общения». Сапраўды мудрыя словы! Нам застаецца толькі знаходзіць пацверджанне ім у жыцці! Зносіны з таленавітым чалавекам - падвойная раскоша. Галоўнае – убачыць, заўважыць яго і своечасова сказаць яму “дзякуй” за шчырасць душы, за ўменне дарыць свой талент бескарысліва, за тое, што ён жыве на свеце і робіць дабро.

Як правіла, дзіўнае заўсёды побач…

Таіса Міхайлаўна Роліч – наша зямлячка і знаёма нам як настаўніца. Гэта прыгожая, светлая, добрая жанчына ў сваім жыцці не прыпыняецца ні на крок, яна знаходзіцца ў пастаянным пошуку. Не так даўно мы дзівіліся на маляваныя карціны Таісы Міхайлаўны. Прыемным адкрыццём для нас стала тое, што Таіса Міхайлаўна піша вершы. Напрыканцы 2016 года з’явілася на свет яе літаратурна-музычная праца – “Мой сонечны май” – так завецца аўтарскі зборнік, у якім сабраны тэксты вершаў, а таксама ноты песен Таісы Міхайлаўны.

Вершы Таісы Роліч – лірычныя, мілагучныя. “Лірас” у перакладзе з грэчаскай мовы – “душа”.  Якая душа, такія і вершы. У кожным з нас жыве паэт, трэба толькі адчуць, заўважыць… Вельмі цікава было даведацца нам і ўсім прысутным, як з’яўляюцца вершы… Таіса Міхайлаўна ўсё жыццё адпрацавала настаўніцай дакладных навук – матэматыкі і фізікі. Але ж нічога ў жыцці не бывае выпадковага. Усё мае свае карані, вытокі…  З дзяцінства вынесла Таіса Міхайлаўна і пранесла праз усё жыццё любоў да родных мясцін. Амаль усе пытанні, якія хвалююць жанчыну – у яе вершах. “Шабаны”, “Падсвілле – мая радзіма”, “Бацькаў сад”, “Бабулін хлеб”, “У кожнага свой унутраны рай”, “Мая любоў цячэ крынічанькай” і шмат іншых.

Роздум пра жыццё і свет, пра сябе ў гэтым свеце, пра глыбіні і складанасці чалавечай душы, пра няпросты шлях да ўдасканалення – вось, што складае змест зборніка вершаў “Мой сонечны май”.

Беларусь багата не проста прыгожымі, а вельмі прыгожымі чароўнымі мясцінамі. Хоць гэта адвечная прыгажосць роднай прыроды ўжо апета многімі паэтамі і пісьменнікамі, Таіса Міхайлаўна не абмінула гэту тэму. У зборніку змешчана некалькі вершаў, якія з выключнай цеплынёй прысвечаны навакольнай прыродзе, роднай зямлі. Трэба адзначыць, што рэспубліканскі часопіс “Родная прырода” неаднаразова на сваіх старонках змяшчаў вершы нашай таленавітай зямлячкі.

Аўтар спрабуе сябе ў напісанні гумарыстычных твораў. Часопіс “Вожык” на сваіх старонках у 2015 годзе (№6)  надрукаваў гумарыстычны верш Таісы Роліч “Лыжы на мора”.  

Вершы перапоўнены высокімі пачуццямі, глыбокім лірычным настроем і яркай музычнасцю. Менавіта гэта і прыцягнула ўвагу кампазітараў-песеннікаў Падсвілля, Глыбокага, якія пачулі і занатавалі мелодыі гэтых непаўторных паэтычных радкоў. Аўтар сама адчувае мелодыю сваіх вершаў. Першым, да каго звярнулася Таіса Міхайлаўна, быў Уладзімір Бурэнь. Некалькі песен Уладзімір паклаў на ноты, апрацаваў. Таксама вялікую дапамогу аказала Ірына Юр’еўна Харэвіч якая таксама некалькі песен паклала на ноты, апрацавала.

Ганна Казіміраўна Шакола напісала і, разам са сваёй дачушкай і ўнукамі, выканала адну з песен на словы Таісы Міхайлаўны “Дочки-матери” на творчай сустрэчы, якая адбылася ў Глыбокім  на “Вішнёвым фестывале”. 

Эмацыянальна і пранікнённа прачыталі некалькі вершаў Таісы Роліч Любоў Міхайлаўна Нікіціна, Святлана Паўлаўна Яцкоўская. Гучалі песні ў выкананні Уладзіміра Уладзіміравіча Бурэня, Ірыны Юр’еўны  Харэвіч, настаўнікаў музычнай школы мастацтваў, вакальнай групы “Падсвільчанка”. На сустрэчу прыйшлі былыя калегі Таісы Міхайлаўны, каб у чарговы раз парадавацца новым поспехам таленавітай зямлячкі.

Яшчэ раз віншуем Таісу Міхайлаўну з выхадам у свет зборніка вершаў. Мы ўпэўнены, што гэта кніга будзе не апошняй у яе жыцці!

Творчага плёну, добрага здароўя, шчасця і радасці Вам, Таіса Міхайлаўна!