Работнікі Запрудскага Дома фальклору і бібліятэкі правялі свята вёскі Загор'е "Вёсачка мая – мая чараўніца".

Бібліятэкар Запрудскай сельскай бібліятэкі Гаравая Ганна Грыгор’еўна прыняла ў свяце  актыўны ўдзел не толькі як вядучая, але і як cааўтар сцэнарыя мерапрыемства.

На свяце было шмат шчымлівых момантаў...

✨Успомнілі гісторыю маленькай радзімы, вельмі багатай на колішнія падзеі... 

👏 Пачэствавалі старажылаў... Доўгажыхар Загор'я – Кухта Тамара Алексееўна нядаўна адзначыла сваё 90-годдзе!

👏 Прывіталі самых юных жыхароў... – Аўрору Золатаву і  Арыну Дубіна! 

👏 Адзначылі гаспадароў найбольш прыгожых панадворкаў – Людмілу Рыгораўну Яфімаву, Пятра Пятровіча Гражэўскага, Андрэя Уладзіміравіча Галяка.  

✨Ніхто не застаўся па-за ўвагай. Прыемныя падарункі ад прадстаўнікоў мясцовай улады, добрыя пажаданні ад вядучых і выступоўцаў, яскравыя музычныя нумары ад удзельнікаў мастацкай самадзейнасці Глыбоччыны былі для ўсіх... Слёз, усмешак і добрых пачуццяў было шмат... 

✨Загорцы, а іх 52 чалавекі, упэўнены, што за вёскай Загор'е – будучыня, бо цудоўная размяшчэнне паселішча, добрая дарога, прыгожая прырода стане цэнтрам рэлакацыі сталічных жыхароў!)  

👏  Работнікі Запрудскага Дома фальклору і бібліятэкі знайшлі вельмі ўдалае месца для канцэртнай пляцоўкі. Сцены вясковага дома, як сцены роднай хаты, сталі цудоўным фонам для сапраўднага вясковага свята, а ручнікі, саматканыя палавікі, вышыванкі, лялькі, кошыкі з кветкамі, работы ўдзельнікаў гуртка дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва Запрудскага Дома фальклору і мясцовых жыхароў, былі дарэчы і сталі сімвалам жыццялюбства і таленту беларускага народу.

Бацькоўская зямля! Я сын тваіх абшараў.

Табе мой ціхі верш, сыноўні мой паклон.

Я тут прыйшоў насвет, я тут кахаў і марыў.

Бацькоўская зямля, ты сноў маіх палон.

Тут мой нясмелы крок і першае прызнанне,

Тут лёгка мне заўжды пад маміным крылом.

Спяшаюся сюды на шчырае спатканне

I ў ранні лістабой, і ў позні крыгалом.

Тут кожнаю вясной — буслоў шчаслівы клёкат,

На ўсе свае лады заводзяць спеў шпакі.

Бацькоўская зямля, твой чую кліч далёкі

I ў марах да цябе імчуся напрасткі...

Прымі мой ціхі верш, сыноўняе вітанне,

Глыбоцкі край — калыска дабрыні.

Хай мірна над табой ружовіцца світанне,

Пяшчотай і цяплом твае хай промняць дні!

М. Шабовіч

.