Завяршаем аповед пра юбіляраў сакавіка – галоўных асоб бібліятэчнага "Сузор'я яркіх талентаў"!

 20 сакавіка 70-годдзе з дня нараджэння адзначылі прыхільнікі творчасці Міколы Мятліцкага – вядомага беларускага паэта.
Родам Мікалай Міхайлавіч з Гомельшчыны, з вёскі Бабчын. Другой радзімай стала Астравеччына.
 Першае знаёмства з гэтым краем адбылося на той час, калі быў студэнтам чацвёртага курса філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, і што называецца, “паклаў вока” на сваю аднакурсніцу Ірэну Бутовіч. Паміж імі ўзніклі рамантычныя пачуцці і з’явілася жаданне пабачыць мясціны, дзе вырасла любая дзяўчына.
Астравеччына зачаравала Мятліцкага сваёй прыгажосцю "такая прыродная чысціня, глыбіня і краса проста не можа ўзгадаваць дрэннага чалавека".
 Лёсавызначальнымі ў сваім лёсе падзеямі Мятліцкі лічыў, што ён, хлапчук з палескай вёскі, стаў студэнтам прэстыжнага на той час філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта, які заканчвалі многія вядомыя пісьменнікі. Гэта дало магчымасць адразу ж далучыцца да вялікай літаратуры.
 Другой такой падзеяй лічыў тое, што пасля заканчэння ўніверсітэта яго запрасілі на працу ў штотыднёвік “Літаратура і мастацтва” , дзе адразу давялося сур’ёзна заняцца літаратурай.
Яшчэ адна важная падзея ў жыцці паэта – прызначэнне на пасаду. "Трынаццаць гадоў працы галоўным рэдактарам “Полымя” шмат чаго далі мне як літаратару і чалавеку".
 Прысуджэнне Дзяржаўнай прэміі Рэспублікі Беларусь імя Янкі Купалы – Мятліцкі таксама лічыў значнай падзея ў сваім жыцці. Менавіта яго лёсавая кніга “Бабчын. Кніга Жыцця.”, якая выклікала вялікі рэзананс, была адзначана Дзяржаўнай прэміяй.
І яшчэ адна з асноўных падзей – выхад у свет кнігі “Пад крыламі дракона. Сто паэтаў Кітая”, перакладчыкам і ўкладальнікам якой з’яўляўся Мікола Мятліцкі і за якую быў адзначаны спецыяльнай прэміяй Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь дзеячам культуры і мастацтва.

28 сакавіка 90-годдзе адзначыў беларускі паэт, перакладчык, фалькларыст, этнограф, мовазнаўца Кастусь Цвірка.
У 1958 годзе скончыў аддзяленне беларускай мовы і літаратуры філалагічнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта (1958). У 1958-1959 гг. выкладаў беларускую мову і літаратуру ў Труханавіцкай сярэдняй школе Капыльскага раёна.
Быў літработнікам раённай газеты "Рудзенская праўда", рэдактарам на Беларускім радыё, старшым метадыстам рэспубліканскага Дома народнай творчасці, старшым інспектарам Упраўлення па распаўсюджванні друку Міністэрства сувязі БССР.
 У 1972 г. скончыў аспірантуру пры Інстытуце мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору АН БССР і з таго часу – навуковы супрацоўнік гэтага інстытута. З 1981 г. – старшы рэдактар выдавецтва "Юнацтва", з 1984 г. – рэдактар аддзела паэзіі часопіса "Полымя".

Кандыдат гістарычных навук (1972). З 1996 г. – кіраўнік і галоўны рэдактар выдавецтва “Беларускі кнігазбор”.
 Друкуецца з 1951 г. Аўтар зборнікаў паэзіі «Такія сэрцы ў нас» (1959), «Бягуць ручаі» (1962), «Чарназём» (1967), «Каласы»(1975), „Сцежка дадому” (1980), „Хат вечны дар” (1982) і інш.
Піша і для дзяцей: кнігі вершаў і казак “Як Алесь згубіўся ў лесе” (1986), “Добрыя суседзі” (1988) і інш