"... У Глыбоцкім раёне ў гады Вялікай Айчыннай вайны знішчана 17 населеных пунктаў, спалены 773 двары, у якіх пражывала 8.560 чалавек, на франтах і ў партызанскіх атрадах загінулі 1.651 чалавек, забіта і за­мучана 10.790 жыхароў раёна, 1.245 жанчын не дачакадіся сваіх мужоў.

Такую памяць пакінула пасля сябе вайна. Цяжка знайсці на Глыобоччыне сям'ю, якую б не кранула яна сваім чорым крылом.

Па ініцыятыве моладзі Глыбоччыны ў маляўнічай мясціне Лаўрынаўскага лесу, непадалёк дарогі, якая вядзе ў калгас імя Кірава, узведзены памятны знак спаленым вёскам Глыбоччыны.

Бетонны дах хаты, 17 мармуровых пліт з надпі­самі вёсак, алеі з блакітных ёлак і туі і вечны агонь — сімвал жыцця па зямлі... Надзвычай трапна ўпісалася ўсё гэта ў Лаўрынаўскі лес, шапкі соснаў якога ўзняліся высока ў неба. У некалькіх мінутах хады — вёска Лаўрынаўка, хаты якой падступаюць да са­мага лесу. 

Просты, без лішняй мудрагелістасці, збудаваны рукамі мясцовых умельцаў, памятны знак умясціў у сабе смутак спаленых вёсак, нявыказаны боль тых, хто згарэў у няшчадным агні, роспач і гора людзей, якія засталіся тады без даху над галавой, але не скарыліся, выстаялі і перамаглі. ..."

МАРЦЫНКЕВІЧ, Р.  Гэта трэба жывым / Р.Марцынкевич // Шлях перамогі.- 1986.- 3 ліпеня